ΠΑΝΑΘΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σε ευχαριστώ Πανάθα μου, σε ευχαριστώ Ζέλικο, Δημήτρη, Αντώνη, Νικ, σας ευχαριστώ όλους φίλοι μου... Σας ευχαριστώ που με κάνατε ακόμη μια φορά υπερήφανο, να νιώθω ρίγη στο κορμί μου και δάκρυα χαράς στα μάτια ξανά... Σας ευχαριστώ αδέρφια Γιαννακόπουλοι που χτίσατε αυτήν την ομάδα... Μπράβο στους οπαδούς που πήγαν Βαρκελώνη, τους ζηλεύω πάρα πολύ και τους χαίρομαι... Αν ήμουν στο χωριό μου θα πήγαινα πάλι να χτυπήσω τις καμπάνες, όπως τότε το 96 με το Στόγιαν, θα κατουρούσα έξω από τη λεκάνη για γούρι και μετά βόλτα με το βαν γεμάτο με κομπρεσέρ από βουλκανιζατέρ και κόρνες φορτηγών (sic)... τώρα, ύστερα και από τόσα ευρωπαϊκά η χαρά είναι ανώτερη από τότε. Δεν είναι η χαρά που σε κάνει να χοροπηδάς σαν κατσίκι, αλλά η χαρά που γεμίζει με ζεστασιά το στήθος σου και σε πηγαίνει σε άλλο επίπεδο. Πανάθα μου σε ευχαριστώ, σήμερα με ανέβασες άλλο ένα σκαλοπάτι, με κάνεις να νιώθω λίγο πιο ψηλός από ότι είμαι..